نقد اجتماعی

متنی از ویکتور هوگو:

bulletin — Sun, 09 Sep 2007 15:36:18 GMT

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،
و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی .
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید،اما اگر پیش آمد،
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی .
برایت همچنان آرزو دارم
دوستانی داشته باشی،
از جمله دوستان بد و ناپایدار،
برخی نادوست، و برخی دوستدار
که دستکم یکی در میانشان
بی‌تردید مورد اعتمادت باشد.و چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،

در باره سانسور و تبعات آن

bulletin — Wed, 05 Sep 2007 22:34:18 GMT

ژاک موسو در کتاب وسایل ارتباط جمعی درباره اهمیت وسایل ارتباط جمعی می گوید اشتباه است که گفته شود هر ملتی لایق حکومتی است که دارد بلکه باید گفته شود هر ملتی لایق مطبوعاتی است که دارد.

یکی از موارد بسیار مهمی که مانع این می شود که مطبوعات نتوانند نقش خود را ایفا کنند سانسور است سانسور امروزه به صورت بسیار پیچیده در جوامع به کار برده می شود اورسا اوون سر دبیر روزنامه نمایه سانسوردر مقاله ائی در گاردین می نویسد: در بیش از نیمی از کشورهای دنیا در مقابله با آزادی بیان روزنامه نگاران از فشار سیاسی،سانسور،شکنجه،و زندان گرفته تا تبعید و قتل استفاده می شود علاوه بر این ابزارهای خشن ابزارهای دیگری برای شکنجه استفاده می شود.

امروزه سانسور دو شکل کاملا متضادی به خود گرفته است از یک سو رژیم های تو تالیتر سعی بر محدود کردن دسترسی اطلاعات به همگان هستند و از سوی دیگر برعکس در جوامع دموکراتیک سعی بر ان است که با تولید انبوه اطلاعات و غرق کردن گوش ها در هیاهوهای خبری انچه که اساسی است سانسور است.

لطفا برای دیدن بقیه مطالب ادامه مطلب را کلیک کنید.

شعری از شیرکو بیکس

bulletin — Mon, 26 Mar 2007 11:01:35 GMT

همدلی

یک روز غروب

سه نفر در سایه

روی نیمکت پارکی نشسته بودند

یکی کور

یکی کر

یکی لال

کور با چشم کر می دید

کر با گوش لال می شنید

و لال با اشاره می فهمید

همدلی آخرین حکایت آدمی ست

هر سه با هم گلی را بو می کردند

سرمایه اجتماعی

bulletin — Sun, 25 Mar 2007 23:07:18 GMT

یکی از انواع سرمایه افراد در هر جامعه سرمایه اجتماعی می باشد.که هم می توان از دید فردی و هم جمعی به آن نگاه کرد از دید فردی سرمایه اجتماعی شامل روابط اجتماعی یک شخص با شخص دیگر و میزان اعتماد اشخاص به همدیگر می باشد .

میزان سرمایه اجتماعی افراد در هر جامعه به نوع فرهنگ ،نوع حکومت و تاریخ،آن جامعه بستگی دارد .

هر چه جامعه ائی دمو کراتیک تر و مردمی تر باشد میزان اعتماد افراد آن جامعه به همدیگر بیشتر و در کل میزان سرمایه اجتماعی آن ا بیشتر است.

سرمایه اجتماعی در کشورهای دمو کراتیک در شکل مدنی آن به صورت تشکل های غیر دولتی در قالب انجمنها و کانونها و گروههاست . (در کشور سوئد حدود 200 هزار تشکل غیر دولتی وجود دارد).در این گروههای کوچک افراد با یکدیگر رابطه عمودی ( یعنی رئیس و مرئوس یا ارباب و رعیت ) ندارند بلکه روابط شان از نوع افقی است..یعنی انسانها خود را هم سطح یکدیگر می دانند . کنش در این گروهها تسهیل می شود ، زیرا اصل بر اعتماد متقابل است.و اعتماد متقابل افراد به همدیگر است که گروه و تشکل های غیر دولتی به وجود می آید.

لطفا برای دیدن بقیه مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

عکس های نیم قرن اخیر

bulletin — Thu, 01 Mar 2007 19:29:18 GMT

بهترین عکس های نیم قرن اخیر -عکس ها ئی که دنیا را تکان دادند

پوست انداختن

bulletin — Sat, 24 Feb 2007 14:07:40 GMT

هویت امروز ما هویت ما نیست بلکه هویتی است که فرهنگ و قدرت مشخص (مثلا نظام سرما یه داری)بر ما تحمیل کرده است کار ما این است که از این گفتمان خارج بشویم باید مدام تلاش کنیم از این پوست خودمان خارج بشویم و آزمونهای دیگر را که هنوز امتحان نکرده ایم امتحان کنیم

فردریش نیچه در این باره می گوید :وارد شدن به خانه ها ئی که هنوز در آن را نزده ایم و بعدا گشتن به دنبال درست کردن گفتمان جدید:باید به آن چیزی تبدیل شویم که تا حالا نبو ده ایم.( نیچه این مطلب را در برابر خرد ابزاری گفته است.)

گفتمان عبارت است از جستجو به دنبال بیشترین و فراوانترین اگرها در این معنی گشتن به دنبال گفتمان جدید و هویت جدید از گشتن به دنبال آِزادی جدا نمی شود زیرا که آزادی چیزی نیست بغیر ازآن مرحله ائی که انسان در مقابل بیشترین انتخابها و فرصتها قرار می گیرد.

در داخل این گفتمان به قول فوکو انسانها دائما در حال بازی کردن بر اساس قواعدی هستند که از بالا این قواعد تعیین می شود.به محض شناخت این قواعد نظام سلطه به سرعت قواعد بازی را تغییر می دهد. و از طرفی دیگر این نظام سلطه طوری خودش را بر ما تحمیل می کند که به قول گرامشی ما از این وضعیت احساس رضایت داریم.و از طرفی دیگر احساس فردیت و آزادی هم داریم.

گرامشی و نظریه هژمونی

bulletin — Sat, 17 Feb 2007 11:53:18 GMT

آنتونيو گرامشي، كه در بيست و هشتمين روز ژانويه ۱۸۹۱ در روستايي از ناحيه كاليگاري ايتاليا به دنيا آمد، چهارمين فرزند فرانسسكو گرامشي، كارمند اداره ثبت احوال آن منطقه بود. در سال هاي ۱۸۹۷ و ۱۸۹۸ پدرش به جرم سوءمديريت به يك سال حبس محكوم شد. پس از آزادي از زندان بيكار بود و به اين ترتيب هفت فرزندش در شرايط دشوار مضيقه مالي بزرگ شدند. اين ميان آنتونيو گرفتار بيماري سختي شد كه در نتيجه آن تا پايان عمر گوژپشت ماند. پس از آزادي پدر از زندان خانواده گرامشي به گيلازرا نقل مكان كردند و آنتونيو، كه تحصيلات مقدماتي اش را خاتمه داده بود، از سال ۱۹۰۳ مجبور به كار در يكي از ادارات آن منطقه شد. اما در سال ۱۹۱۱ توانست بورس تحصيلي دانشگاه تورين را از آن خود كند و در سال ۱۹۱۳ از حق راي عمومي انتخابات بهره برد و به اين ترتيب با نخستين جنبش هاي اجتماعي شهر تورين درگير شود.

لطفا برای دیدن بقیه مطلب روی ادامه مطلب کلیک کنید

نقش وسایل ارتباط جمعی

bulletin — Wed, 31 Jan 2007 07:15:18 GMT

یکی از ویژگی های توسعه یافتگی یک کشور، گسترش فضای نقد،ارائه آزاد اطلاعات ، نشر کتاب و مطبوعات است.در جوامع آزاد،مطبوعات و وسایل ارتباط جمعی نقش بسیار با اهمیتی در دادن آگاهی به مردم دارند. تاریخ گواه است که در هر عصری که فضا و مجال برای نقد وجود داشته آن جامعه پیشرفت داشته است و زمانی که یک جامعه استبداد زده شده و فضای نقد ازبین رفته آن جامعه در سراشیبی پسرفت و سقوط قرار گرفته است و این دور، همانند تسلسل ابن خلدون ادامه خواهد داشت.

ژاک موسو در کتاب فرهنگ ارتباط جمعی در باره نقش و اهمیت وسائل ارتباط جمعی می گوید: اشتباه است که گفته شود هر ملتی لایق حکومتی است که دارد بلکه باید گفته شود هر ملتی لایق مطبوعاتی است که دارد

نکته دیگر اینکه، نباید به نقش رسانه ها در جوامع آزاد به دیدخوشبینانه نگاه شود بلکه باید یک دید کاملا انتقادی به آنها داشته باشیم.در یک جامعه آزاد رسانه های جمعی ممکن است تاثیری به مراتب بدتر از جوامع استبداد زده داشته باشند.همچنان که آدورنو و هورکهایمر در باره تاثیرات رسانه های ارتباط جمعی در کشورهای سرمایه داری معتقدند که:....

لطفا برای دیدن بقیه مطلب روی ادامه مطلب کلیک کنید

شعری از ویسواوا شیمبورسکا

bulletin — Sun, 14 Jan 2007 16:10:18 GMT

برای من مهم ترین پرده تراژدی. پرده ششم است

قیامتی از میدان های جنگ بر صحنه

مرتب کردن کلاه گیس ها.جامه ها

در آوردن کارد از سینه

بیرون آوردن طناب از گردن

به صف ایستاده میان زنده ها

کرنش های فردی و جمعی

دست سپیدی برزخم قلب

فروتنی زنی که خود کشی کرده بود

تکان سربریده شده

لطفا برای دیدن بقیه مطلب روی ادامه مطلب کلیک کنید

چند نکته از اسکار وایلد.

bulletin — Sat, 13 Jan 2007 09:02:18 GMT

-خود خواهي اين نيست كه يك نفرآن طوركه دلش مي خواهد زندگي كند؛ اين است كه توقع داشته باشد بقيه آن طوركه او دلش مي خواهد زندگي كنند.

- توي اين دنيا دو تا تراژدي وجود دارد. يكي نرسيدن به آنچه مي خواهي، يكي رسيدن به آن.

- آدم ها اسم اشتباهات بزرگ شان را مي گذارند «تجربه» و بابتش به ديگران فخر مي فروشند.

- وقتي يك نفرعاشق مي شود، شروع مي كند به گول زدن خودش، و وقتي تمامش مي كند، دارد بقيه را گول مي زند.

- سخت كار كردن، پناه گاه آنهايي است كه هيچ كاري براي انجام دادن ندارند.

- در نهايت مد چيست؟ شكلي از زشت بودن، كه آن قدرغير قابل تحمل است كه مجبوريم هر شش ماه يك بارعوضش كنيم.

- آرزوهاي دورو دراز، باعث شدند «دموكراسي» به وجود بيايد. اما دموكراسي يعني چي؟ چماق كشيدن مردم روي مردم،به خاطر مردم.

- وجدان و نامردي دراصل يك چيزهستند.

ـ بچه اي كه مرده به دنيا مي آيد نشانه اين است كه خدا حس طنز دارد.

- پيرها همه چيز را باور كرده اند. ميانسالها به همه چيز شك دارند. جوان هاهمه چيز را مي دانند.